kuvvet-egitimi-ve-serebral-palsi

Kuvvet Eğitimi ve Serebral Palsi

Kuvvet Eğitimi ve Serebral Palsi (CP)

Bir göz kırpmadan bir maratonda koşmaya kadar tüm insan hareketleri iskelet kaslarının doğru çalışması ve kuvvetine bağlıdır.
Neden Kuvvete İhtiyaç Duyarız?

Serebral Palsi ( CP )’ li bir bireyin kuvvet eğitimine ihtiyacı var mıdır?

Bunlar ebeveyn ve terapist olarak kendimize sorduğumuz sorulardan bazıları. İlk sorunun cevabı basit. Kuvvet olmadan yaşamamız mümkün değil. Vücudumuzun her hareketi kas kuvvetine bağlı. Kuvvet olmadan yiyemez, konuşamaz, yürüyemez, hareket edemez ve nefes alamayız. Kas kuvveti, günlük aktiviteleri yapabilmek ve yeni fonksiyonları öğrenmek için gereklidir. Endurans, hız ve esneklik olmadan hayatta kalabiliriz. Fakat kuvvet olmadan yapamayız. Sıklıkla bunun önemini unutuyoruz.

Kuvvet eğitimi Serebral Palsi ( CP ) için önemli mi? Kas kuvveti, engelli bireyler için engelsiz bireylere göre daha kritik bir öneme sahip. Bu, çalışmalar ve klinik tecrübelerle doğrulanmalı. Çoğu zaman çocuklarımıza yardım edebilmek için sofistike teknoloji, ilaçlar ve cerrahileri içeren yeni tedavi metotları deneriz. Kas tonusunu azaltmak ve kemiklerin düzgünlüğünü geliştirmek için cerrahi prosedürleri kullanabiliriz.

Bu güzel, fakat çoğu kez yeni bir fonksiyonu öğrenmek için yeterli değildir.      ( yürüme, dönme, oturma vs. ) Bu becerileri öğrenmek için, kasları ve vücudu kontrol etmek için kuvvet gelişimine ihtiyacımız var. Bu makalede, kuvvet eğitimi ile ilgili var olan yanlış anlamaları sunacağım. Genç bireylerde kuvvet gelişimi ile ilgili çok önemli gerçeği anlatacağım ve yoğun terapi programlarının başarısını açıklayacağım.

“Önceden Serebral Palsi (CP) ’li çocuklar kuvvet eğitimine yönlendirilmezdi çünkü bunun deformitelerin ve yürüyüş problemlerinin kötüye gitmesine yol açacak şekilde spastisiteyi artıracağı ve esnekliği azaltacağına inanılıyordu.’’

(1) Kuvvetlendirme Programları ile ilgili Yanlış Anlaşılmalar

Birçok uzman hala kuvvet eğitiminin Serebral Palsili bireyler için uygun olmadığına inanıyor.
Çünkü;
• Zayıflık onlar için çok da önemli bir fonksiyonel problem değil.
• Kuvvetteki bir artış fonksiyonu geliştirmez
• Birçoğu eğitim için kaslarını yeterince kontrol edemiyor.
• Artan kuvvet spastisiteyi artıracaktır.
• Kuvvetlendirme programları sadece kaslarda hipertrofiyle sonuçlanır ve sinir sistemini etkilemez.

Bir diğer yanlış anlaşılma, ağırlık eğitimi (kuvvet) ve ağırlık kaldırma arasındaki fark arasındaki karışıklığı içeriyor.

(2) Gerçekler

Bu inançları gidermek için, son zamanlarda yapılan birçok çalışma göstermiş ki :

1) Çok az etkilenmiş Serebral Palsi ( CP )’ li bireyler bile önemli derecede azalmış kas kuvvetine sahiptir, zayıflığın derecesi, nörolojik ilişkinin daha fazla olması nedeni ile de büyüktür. Aslında, zayıflık spastisite veya kas sıkılığı gibi diğer semptomlara göre motor fonksiyon seviyesi ile daha güçlü bir ilişkiye sahip gibi görünüyor.

2) Serebral Palsi ( CP )’ li bireyler, ağırlık eğitimi ile kuvveti artırabilir ve hareketi geliştirebilir.

3) Serebral Palsi ( CP )’ li bireylerin, bir beyin lezyonu olmayan bireylerdeki gibi eğer tüm kasları aynı değerde değilse çoğunlukla kuvveti artırabilir. Daha önemli olarak, kuvvet eğitim programları yürüme becerisinde ve diğer motor işlerin performansında pozitif değişikliklere neden olabilir. Alt ekstremite kuvvet değerleri ve motor beceriler arasında bir ilişki olduğunu gösteren deliller var. Bir kas gurubunun kuvvetindeki bir artış, fonksiyondaki neticeyi değiştirmez. Fakat daha fazla kas grubundaki kuvvet gelişimi fonksiyonel becerilerde anlamlı gelişmeler ile sonuçlanacaktır.

4) Kuvvetlendirme egzersizlerinin spastisiteyi artıracağı iddalarını destekleyen hiçbir kayıt yok. Kuvvet eğitimi belki diğer aktivite, egzersiz tipleri veya terapatik müdahalelerle birlikte kullanıldığında daha da etkili. 1956‘ da Mossey ve Chaudet ağır direnç eğitiminin esneklikte bir azalmaya neden olmadığını göstermişler. Damiano, Mac Phail ve Holland tarafından yapılan bir araştırmada kuvvet eğitimi ile spastisitede artış olmadığı bulunmuş.

5) Çocuklar için ağırlık ( kuvvet ) eğitimi temel olarak, ağır yükler kaldırmak yerine kendi vücut ağırlıklarını kullanarak yapılan dirençli egzersizlere dayanır. Bizim çocuklarımız, kendi vücutlarından sağlanan ağırlığı kullanarak sürekli dirençli ( kuvvetlendirme ) egzersizleri yapıyorlar. Bir çocuk push up yaptığında, kendi vücut ağırlığının %60’ını kaldırır. Eğer çocuk 50 pound ağırlığındaysa, push up yaparak 30 pound kaldıracaktır. Ağırlık kaldırma, diğer yandan, katılımcıların belli bir zamanda mümkün olduğunca fazla ağırlık kaldırdığı bir yarışmadır.

( 3 ) Kuvvet Gelişimi

Yıllardır kuvvet kazanımının direkt kas boyutu artışı ile (hpertrofi) sonuçlanacağı farz ediliyor. Günümüzdeki araştırmalar (Meredit, Frontena) ergenlik öncesi kuvvet gelişimini kanıtlamış.
Genç bireyler aşağıdakiler vasıtasıyla kuvvet geliştirir:
• Gelişmiş motor becerilerinin koordinasyonu
• Artmış motor ünit aktivasyonu
• Diğer nörolojik adaptasyonlar

Dirençli eğitimin ilk birkaç haftası boyunca, kuvvetteki kazançlar, gerekli olmayan kasların güçlenmelerini inhibe ederken doğru kasların uygun sırasıyla güçlenmesini vücudun öğrenmesi anlamında, neredeyse sadece nöral bir tabiatta. Kontraktil proteinler, depolanan besinler ve anaerobik enzimlerdeki bir artış gibi fizyolojik değişikliklerin gelişmesi birkaç hafta alır.

Nörolojik ‘’öğrenme’’ fazı azalmaya başladığında, kasın yeniden biçimlenmesi yer almaya başlar ve kuvvet kazanımı devam eder’’ (Le Mura) İlk 2-4. haftalarda, kasta yapısal değişiklikler olmadan kuvvet kazanılabilir, fakat nöral adaptasyon olmadan olmaz. Kasta yapısal değişiklikler yerine daha fazla nöro-fonksiyonel adaptif değişiklik var. Bu yüzden, kuvvet yalnızca kasın bir özelliği değil, motor sisteminin de bir özelliği.

Ayrıca, kuvvetlendirme egzersizlerinin ilk haftalarında diğer kasların koaktivasyonunda bir azalma var. (kas sinerjileri, patolojik hareketler ) Bu, enerji harcamasında, hareket kontrolü gelişiminde bir azalmayla sonuçlanır ve aynı zamanda fonksiyonel gelişimle sonuçlanarak ( veya fonksiyonel gelişimi başarmak için iyi bir durum) kas spastisitesinde (fonksiyonel) bir azalmaya yol açar.

Direnç eğitiminden 4 hafta sonra, kuvvetteki kazanımlar kasların boyutundaki artış ile yavaş yavaş (hipertrofi) başarılır. Kuvveti artıran ilk nöral katılım azalır. Bu arada vücudun nöromotor sistemindeki daha dramatik değişikliklerin farkına varamayız. Değişiklikler daha spesifik olacaktır ve sadece kas-iskelet sistemi ile bağlantılıdır.

(4) Yoğun Egzersiz Programları

Dirençli eğitim eğitilen kasın morfolojisi ve mimarisinde değişikliklerle, sinir sistemi fonksiyonunda değişikliklere neden olabilir. Hem nöral fonksiyonda gelişim hem de kas ağırlığında kazançlarla sonuçlana direnç eğitimi sadece sporcularda yararlı olmaz, yaşlı ve nöro-motor bozukluğu olan bireylerde de faydalıdır. Bu, her gün fiziksel fonksiyonu geliştirmek için etkili bir yol sağlar.

Bu bulgular, Serebral Palsi için yeni ve popüler yoğun tedavi programlarının başarısını açıklamamıza yardım eder. (Suit Terapi) Bu metotların en önemli özelliği, kısa süreli durasyonları (2-4 hafta) ve egzersizlerin yüksek şiddeti (hacim, frekans, direnç) Yoğun terapi seanslarının 2-4 haftası boyunca, Serebral Palsi ( CP )’ li genç bireyler haftada 5-6 gün, günde 3-4 saatlik dirençli egzersizler yapıyorlar.

Çoğu kez bu kısa tedavi periyodundan sonra, bu bireyler önemli fonksiyonel gelişimler gösteriyorlar. Kuvvet gelişimi teorisine dayanarak, kısa bir kuvvet eğitimi periyodundan sonra oluşan fonksiyonel gelişim, motornörolojik değişikliklerle bağlantılı. Kısa zamanda Serebral Palsi ( CP )’ li bireyler hareket kontrolü, denge ve koordinasyonu geliştiriyorlar. Sıklıkla daha önceden başaramadıkları fonksiyonel becerileri yapabiliyorlar. (oturma, dönme, yürüme)

Bu gelişim, kuvvet eğitimine cevap alarak sinir sisteminde meydana gelen adaptif değişikliklerden kaynaklanıyor. Elektrofizyolojik çalışmalar, maximal ateşleme frekansı, artan exitabilite, spinal motor nöronların azalmış presnaptik inhibisyonu ve inhibitör ana yolların alt regülasyonunu da içeren, eğitimle birlikte artan efferent nöronal akışın katılabileceği diğer adaptasyon mekanizmalarını göstermiş. Kısa süreli direnç eğitiminin hızlı ve yavaş kas liflerinin hipertrofisine, kas lifi yapısında ve lif tipi dağılımında değişikliklere ve diğer morfolojik değişikliklere de neden olduğu bildirilmiş. Direnç eğitimi, diğer vücut sistemlerinde de diğer birçok pozitif adaptif morfo-fonksiyonel değişiklikler yaratıyor. (iskelet, kardiyopulmoner, endokrin, vs)

(5) Özet

Özetlersek, Serebral Palsi ( CP )’ de kuvvet eğitimi, herhangi bir merkezi sinir sistemi lezyonu olmayan kişilerde görülenlere benzer şekilde kuvvet kazanımı ile sonuçlanıyor ve motor performans ve fonksiyonel becerilerde pozitif sonuçlara neden oluyor.

Serabral Palsili birçok birey için, kuvvetlendirme egzersizleri vücut sağlıkları açısından çok önemli. Bu, fiziksel aktivite seviyelerini korumalarına ve günlük egzersizlerin üstesinden gelmelerine izin veriyor. Birçoğu için, kuvvet eğitimine sekonder kazanılan fonksiyonel becerilerdeki gelişim, daha önceden yapamadıkları, hayatlarında ilk defa yapabildikleri yeni aktivitelere olanak sağlıyor. Kuvvetteki gelişmelere sekonder olarak, bazı bireyler günlük yaşamlarında daha bağımsız hale geliyorlar.

Serebral Palsi ( CP ) ve Kuvvetle ilgili Gerçekler

• Genellikle Serebral Palsi ( CP )’ li bireyler zayıftır.
• Spastisite kas kuvveti ile ilgili değildir.
• Serebral Palsi ( CP )’ de kuvvet direkt fonksiyonla bağlantılıdır.
• Kuvvetlendirme spastisiteyi artırmaz.
• Serebral Palsi ( CP )’ li çocuklarda, yürüme sırasındaki enerji tüketimi, Serebral Palsi ( CP )’ li olmayan çocuklara göre 3 katına çıkabiliyor.
• Serebral Palsi ( CP )’li çocuklar, çok düşük şiddetteki egzersizde bile yorgunluktan şikâyet ederler.
• Vücut seğmenleri içine ve arasına aşırı koaktivasyon, Serebral Palsi ( CP )’ li çocuklarda yürüme sırasındaki aşırı enerji tüketiminden sorumlu olabilir.

25  : Toplam Görüntüleme, 3  : Bugün Görüntüleme

Yorum Yok

Yukarı Çık